Jestes w: Strona glowna > Postępy i nadzieje > Perspektywy na przyszłość

Ukrwienie mózgu

Dopływ krwi do mózgu zapewniają cztery tętnice należące do dwóch różnych układów: szyjnego i podstawno-kręgowego. Większość krwi dociera do mózgu dwiema tętnicami szyjnymi, przebiegającymi, jak sama nazwa wskazuje, po obu stronach szyi. Mniej więcej w połowie długości szyi każda z dużych tętnic szyjnych wspólnych dzieli się na dwie gałęzie: tętnicę szyjną wewnętrzną, zdążającą do mózgu, i tętnicę szyjną zewnętrzną, zaopatrującą twarz i ze­wnętrzną powierzchnię czaszki. Prawie wszystkie tętnice ludzkiego ciała dzielą się poprzez rozgałęzienia na dwa mniejsze naczynia. Zgodnie z prawami fizyki w miejscu rozwidlenia zmienia się dynamika przepływu krwi, co spra­wia, że są to miejsca krytyczne, najbardziej narażone na rozwój miażdżycy tętnic i jej następstw w postaci zwężenia i nierówności wewnętrznej powierzchni. Zwężenie tętnicy szyjnej odpowiada za około dwadzieścia pięć procent przy­padków udaru mózgu w krajach bogatego Zachodu.

Ponadto do mózgu docierają dwie tętnice kręgowe. Prze­biegają one w kanale kostnym utworzonym przez wyrostki kręgów szyjnych, a na poziomie podstawy mózgu łączą się ze sobą, tworząc pojedynczą tętnicę podstawną. Ten układ zaopatruje w krew pień mózgu, móżdżek oraz wewnętrzne i tylne części półkul, a więc ośrodki zawiadujące najważ­niejszymi, podstawowymi funkcjami życiowymi.

Tętnice obu układów spotykają się w podstawie mózgu i łączą ze sobą, tworząc tak zwane koło tętnicze mózgu, zwa­ne też kołem Willisa. Jest to niezwykle cenne rozwiązanie chroniące mózg przed niedokrwieniem. W razie niedrożno­ści którejś z tych czterech głównych tętnic ukrwienie danej okolicy pozostaje zwykle utrzymane właśnie dzięki kołu Wil­lisa, które jest w stanie skompensować odcinkową przerwę w krążeniu. Również odgałęzienia tętnic szyjnych i kręgo­wych, a także odgałęzienia ich odgałęzień wielokrotnie łączą się ze sobą, zapewniając sprawne krążenie oboczne, które w razie potrzeby ratuje daną okolicę mózgu przed niedo­krwieniem. Największe zagrożenie dla mózgu kryje się za­tem nie w samym zwężeniu czy nawet niedrożności tętnic szyjnych, ale w skrzeplinach, tworzących się w tych miej­scach o nierównej, „chropawej” powierzchni wewnętrznej. Skrzeplina może bowiem w każdej chwili oderwać się od podłoża i dotrzeć z prądem krwi do mniejszego odgałęzienia tętnicy w głębi mózgu, gdzie krążenie oboczne jest zwykle słabiej rozwinięte i może okazać się niewystarczające.

Możliwość komentowania jest wyłączona.